Wolliger

Het is werkelijk niet te geloven. Nu ben ik natuurlijk wel wat gewend als een door de wol geverfde Spinkabouter, maar hiervan val ik toch bijna van mijn wieltje! Ik weet dat mensen altijd op zoek zijn naar wat ‘anders’. Ik heb daar gelukkig geen last van (ik kan natuurlijk ook niet veel anders dan op een wiel zitten) en ik begrijp ook die drang niet. Maar mensen hebben dat dus wel. Oh wolletje, ze lijken nooit tevreden met wat ze al hebben. Er moet altijd weer wat nieuws. Bah.

Vandaag kwam mijn spinster aan met dat nieuwe ding. Had ze gebreid van nota bene haar prachtige zelf gesponnen wol. En niet eens van de restjes, nee, van de mooie bolletjes die ze koestert in haar garenmandje. Een wolkabouter noemt ze het. Pff. Waar heeft ze die nou voor nodig? Die kan niet eens op een spinnewiel zitten. Die kan gewoon helemaal niks. Maar ze is er zo vol van, het lijkt wel of ze op roze wol zit!

Ik ben niet boos, nee…..met die emotie kan een Spinkabouter niet zoveel, want wij kunnen ons niet uiten. Maar wij hebben wel gevoel en ik ben zeer teleurgesteld… Dat geeft mij in ieder geval nog de hoop dat ze niet nog eens in die menselijke valkuil der verandering trapt. Ze moet gewoon op haar wieltje blijven trappen, en af en toe even een blik op mij werpen, dan komt alles weer goed.

Een jaloerse Spinkabouter

De kabouter van de buren lijkt altijd wolliger.

De blogberichten van de Spinkabouter zijn ook te volgen via http://www.facebook.com/jocreaties

Advertentie

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s