Draadjes lezen

Jawel, ik ben er nog! Ik kan natuurlijk ook nergens heen. Een Spinkabouter is altijd zeer honkvast én bezit eindeloos geduld. Soms duurt het jaren voordat wij weer eens een mens zien. Je snapt dat wij dan erg in onze nopjes zijn.

En ook nu wordt mijn geduld beloond: na het avontuur met de kaardmolen spint ze weer de heerlijkste kleuren op ons wieltje. Oh wolletjes, wat een genot! Het gaat alleen even niet zo soepeltjes, gelukkig zit ik stevig vast…

Als Spinkabouter kan ik natuurlijk draadjes lezen als geen ander. ‘Kwaad in de draad’ noemen wij dergelijk ruig gespin . Een bekend fenomeen waarbij de spinster te weinig rust in haar hoofd heeft om een soepel en glad draadje te spinnen. Ze trapt te driftig, haar vingers zijn te gespannen en ze is met haar gedachten duidelijk elders waar het minder wollig is.

Maar een Spinkabouter weet dat dit tijdelijk is. Het wiel brengt altijd rust. En als de drift eruit getrapt is, dan komt het mooie draadje vanzelf tevoorschijn. Elke keer weer. Dus: ik zet mij nog even schrap en verheug mij op wat er komen gaat!

De geduldige Spinkabouter

Rustig aan, dan breekt het draadje niet.’

( De Spinkabouter)

De blogberichten van de Spinkabouter zijn ook te volgen via http://www.facebook.com/jocreaties

Waar een wiel is

Ik had grootse plannen. Vroeger. Toen mijn baard nog een pluisje was. Ik wilde rondtrekken door bossen en weideland, wijze dieren ontmoeten en wegen ontdekken waar nog geen kabouter ooit gelopen had. Als nazaat van een doorsnee huiskabouterfamilie wilde ik een spannend leven leiden, weg van het voorspelbare en mij laten leiden door de magie van het moment.

Maar ja, dan moet je keuzes maken. Kiezen is per definitie niet fijn. Ja betekent immers ook altijd een nee. Wat neem je mee, wat laat je achter. Een dilemma dat ook mensen niet vreemd is. Alhoewel…. als ik hier de kamer rondkijk, dan heeft zij nog nooit een keuze gemaakt om iets achter te laten. Ze is al weken aan het opruimen, maar ik zie geen verschil. Zucht. Mensen hebben iets met volume. Oh wolletje, alles moet altijd meer worden bij die mensen. Ik prijs mij gelukkig dat ik in ieder geval het loslaten goed onder de knie heb gekregen, als ik knieën had dan. Ik zit nu weliswaar op een wiel, maar ik hoef niks meer vast te houden. Dat gaat natuurlijk moeilijk zonder armen en handen, maar het hoeft ook niet. Heerlijk.

Maar zij heeft dus nog wel een weggetje te gaan. Ik aanschouw haar geworstel. Ik zou best willen helpen en haar bijstaan met goede raad. Maar ik kan niks zeggen. Denken daarentegen gaat mij heel goed af. En als ik een wijze gedachte haar kant op zou kunnen sturen dan is het deze: laat je leiden door het draadje. Echt, een wiel liegt niet. Een spinnenwiel dat draait is een houvast voor het leven. Ik kan het weten.

Vrij denkende Spinkabouter

Waar een wiel is, is een weg”

( De Spinkabouter)

De blogberichten van de Spinkabouter zijn ook te volgen via http://www.facebook.com/jocreaties

Stille wieltjes

Ze spint niet. Ik zie de bergen wol, de lege stoel en het meest verontrustend: het stilstaande spinnenwiel. Dat is voor een Spinkabouter moeilijk te accepteren. Maar ja, we hebben niet veel keus natuurlijk. De spoeltjes zijn ook leeg, geen draadjes die erom vragen getwijnd te worden. Oh, wolletje, ik wordt daar zo onrustig van! Als ik kon ijsberen zou de vloer slijtplekken krijgen.

En ze was de laatste tijd zo lekker op dreef. Het ene draadje na het andere vulde de spoelen. De bak met bollen garen vulde zich gestaag. En ik was in mijn nopjes! Maar het feest is voorbij. En ik weet ook wel waarom… Ze breit. Pfff…. Tik, tik, tik, hoor ik steeds in de verte. Een vreselijk ordinair geluid vergeleken met het melodieuze gesnor van het wieltje. Het zal wel een sjaal worden of zo’n muts. Hopelijk geen trui, want dat duurt altijd een eeuwigheid.

Maar gelukkig kunnen Spinkabouters lang wachten. Ze gaan er niet vandoor, maar blijven op hun stek, trouw aan hun spinster. Want wij weten: ze komt terug. Dus wij wachten, en wachten, en denken aan de heerlijke wollige tijden die nog voor ons liggen.

Wachtende Spinkabouter

“Stille wieltjes hebben lege spoelen”

(De Spinkabouter)

De blogberichten van de Spinkabouter zijn ook te volgen via http://www.facebook.com/jocreaties